Amsterdams Gesproken Nieuws

 

Thuispagina

Alternatiefje

Geschiedenis

ANBI status,

verantwoording

Beleid, nieuws en jaarstukken

Contact

 

Geschiedenis

Onze stichting heeft een heel eigen geschiedenis. We tellen dan nog wel geen honderden jaren, maar draaien toch al mee sinds 16 januari 1992, dat is de datum waarop de akte van oprichting bij de notaris werd getekend.

Het was toen een voortzetting van de Stichting Gesproken Nieuws die toen, net als wij nu, tot doel had het financieren van de uitgave van gesproken informatie voor blinden en slechtzienden. Deze stichting voorzag daarin door het laten uitgeven van een wekelijkse geluidscassette met gesproken informatie. De naam van de band, zie hierha en die cassette was “Amsterdam op de Band”, een bij de doelgroep zeer welkome en hoog gewaardeerde uitgave.

Even terug in de techniek

Hebben we het hierboven over geluidscassettes, dan waren dat toen al moderne middelen. Tot kort daarvoor kwam die informatie namelijk nog uit op banden, die op een bandrecorder moesten worden afgespeeld. Dat waren banden met een speelduur van twee maal één uur, je kon ze namelijk omkeren en dan het tweede spoor beluisteren.

Toen de geluidscassettes kwamen, men noemde dat compact cassettes, werd eerst met dezelfde speelduur gewerkt. Deze zogenaamde C120 cassettes bleken tamelijk kwetsbaar, daarom werd overgegaan op de C90 cassettes, dus met een speelduur van twee keer 45 minuten. De grote bandrecorders konden daardoor worden vervangen door cassettespelers met een veel kleinere omvang, al met al een grote verbetering.

Die cassettes werden ook gebruikt voor gesproken boeken, maar dan was de speelduur vaak te kort. In dat geval was er gewoon een tweede, een derde of zelfs meer cassettes nodig, zodat toch een compleet boek kon worden vastgelegd.

Hoe werd dat betaald?

Voor dat uitgeven van die informatie ontving de oude stichting subsidie en net als nu, waren er ook toen al adverteerders, maar ook donateurs, die zorgden voor het completeren van de inkomsten.

Op zeker moment werd die subsidie niet meer verstrekt, waardoor de stichting voor het probleem kwam te staan dat men de activiteiten moest stopzetten. Dat was een zware beslissing, want men voelde dat als het in de steek laten van de doelgroep.

Opheffing en verdeling van restkapitaal

Het bestuur van de oude stichting hakte de knoop door, nadat van de zijde van de voorganger van de Oogvereniging, namelijk de NVBS (Nederlandse Vereniging van Blinden en Slechtzienden), afdeling Amsterdam, toezeggingen waren gedaan: De NVBS zou de activiteiten voortzetten, waarbij als bindende voorwaarde gold, dat zoveel mogelijk de doelen van het oude bestuur zouden worden gehandhaafd. De NVBS mocht wel een eigen invulling aan het geheel geven.

De stichting werd opgeheven en om de NVBS op weg te helpen, werd de helft van het restkapitaal aan de NVBS geschonken, de andere helft ging naar de Stichting Blinden-Penning in Amsterdam. Het bestuur van de oude stichting heeft haar donateurs en de adverteerders van dat besluit op de hoogte gesteld en daarbij meteen de NVBS als te begunstigen vereniging bij ze aanbevolen.

Voortzetting door NVBS

Het bestuur van de NVBS afdeling Amsterdam pakte deze nieuwe uitdaging voortvarend aan. De schenking werd het beginkapitaal van een nieuwe stichting die Stichting Amsterdams Gesproken Nieuws zou gaan heten. Met die naam zou men, dat was een wens van het oude bestuur, zo dicht mogelijk bij de oude naam blijven.

Er werden plannen gesmeed voor de opzet van een tweemaandelijkse uitgave op geluidscassette, waarop als belangrijkste doel, in ieder geval de gesproken uitgave van het ledenblad een plaats zou krijgen. In december 1991 kwam de eerste cassette uit, waarbij het NVBS bestuur aan de leden vroeg om een naam voor die cassette te bedenken. Uit de reacties werd die van mevrouw Enny Nanninga gekozen; zij adviseerde om de naam Het Alternatiefje te kiezen, het was immers een alternatief voor.... waarbij ieder voor zichzelf de rest mag invullen.

Adverteerders en donateurs

In eerste instantie werd met succes de relatie met de adverteerders voortgezet en het heeft heel lang geduurd voordat daar verandering in kwam: Door wijziging van hun interne beleid haakten adverteerders af, waarvoor slechts met heel veel moeite vervangers konden worden gevonden.

Anders was het met de oude donateurs; zij bleven ook die nieuwe stichting steunen, vooral toen ze via nieuwsbrieven konden lezen, dat Het Alternatiefje een groot succes werd, waar de leden hoge waardering voor toonden. De nieuwe stichting heeft daarna met de meeste, vaak al oudere donateurs, nog ettelijke jaren een goede band gehouden.

 

Laatst gewijzigd 2 augustus 2019